تبليغاتX
شعرهایم برای تو
یکشنبه پانزدهم مرداد 1385 ساعت 0:46
آی جادوگر

آی جادوگر آی جادوگر

                                               رختت رو از شهرم ببر

برگرد به شهر حیله ها

                                                   به پیش دیو و اژدها

برگرد به سرزمین خون

                                                 به عمق دریای جنون

برو به جای سایه ها

                                              نیرنگ و مکر و حیله ها

آی جادوگر آی جادوگر

                                                رختت رو از شهرم ببر

تو از تبار دوزخی

                                                  جادوت رو بردار و ببر

دعای هر رفیق من

                                            خشکیدن برگ شماست

زیباترین خبر واسم

                                               شنیدن مرگ شماست

بزار که باور بکنیم

                                              میشه رها شد از قفس

بودن تو برای ما

                                                   نهایت یه فاجعه اس

باید که دست من و تو

                                                  جادوگرو  هلاک کنه

شمشیر فریادای ما

                                                   اونو اسیر خاک کنه

آی جادوگر آی جادوگر

                                                 ..........................

 

با سلام به همه عزیزان

می بخشید باز من وقتتون رو میگیرم

راستشو بگم واسه نوشتن این کار خیلی دو دل بودم ولی نوشتم.

خوب یا بدشو نمی دونم شما قضاوت کنید.

راستشو بگم اینو با تقلید از شهیار قنبری گفتم.

وزنش رو هم با ترانه ی گریه نکن از ایرج جنتی عطایی درست کردم

امیدوارم خوب باشه

مثل همیشه با نقدهاتون منو یاری کنید

مخلص همه ی شما

حامد 

 

نوشته شده توسط سید حامد حسینی خواه | لینک ثابت | موضوع:  
دوشنبه نهم مرداد 1385 ساعت 12:7
                                             

                          به نام خداوند ایثار و انصاف

سلام به تمام دوستان

من پیشاپیش بابت این شعر ضعیف عذر می خوام

می بخشید که وقتتون رو می گیرم

 

شعرامو خط زدم و                         ترانه ها رو پاره کردم

بودنم واسه تو رنجه                        دردتو من چاره کردم

من بریدم از من و تو                  میروم به سوی خورشید

از تو خاطرم نمی ره                       در نگاهت موج تردید

اگه باز دلت گرفتش                  خواستی یاد من بیافتی

به غم غروب نگا کن                       یادته بهم می گفتی

تو طلوع سبز عشقی                     با یه حس عاشقانه

حالا کو اون همه احساس               همه رفتم بی بهانه

این ترانه آخرینه                                 اینو یادگار نگه دار

عشق من مرد و تو مردی            خوش باشی خدانگهدار

نوشته شده توسط سید حامد حسینی خواه | لینک ثابت | موضوع: