بی بی
یه کاغذ و , یه خودنویس یه چشم ٍ تر, یه شعر ٍ خیس
تموم ٍ واژه سیاه مشکی شده لباس ٍ ماه
روز ٍ عزای اطلسی صبح ٍ طلوع ٍ بی کسی
رفتن ٍ تو مرگ ٍ منه آتیش به شعرم می زنه
بی بی ٍبارونی ٍمن رفتی از این خاک ٍ کبود
مرثیه های غم زده برای معراج ٍ تو بود
بی بی ٍ پاییزی ٍمن گذشتی از رخوت تن
پر زدی تا قلب ٍ سپهر رسیدی به آغوش ٍ مهر
حالا من و عزای تو اشکای من به پای تو
تعزیه دار ٍ قصه ها شدم توی غما رها
بی بی ٍبارونی ٍمن رفتی از این خاک ٍ کبود
مرثیه های غم زده برای معراج ٍ تو بود
بازم با ترانه هایی ضعیف اومدم
تحمل کنید:
سفر کرده ی مومن
ای سفر ٍ کرده ی مومن ,ای تمام ٍ بودن ٍ من
ناجی ٍ دلواپسی هام,معنی ٍ سرودن من
من تو رو بارونی دیدم,در سپیده های ابری
در نگاه ٍ باد و بوران , مظهر و نماد ٍ صبری
اگه با من هم صدا شی,خط به خط در این ترانه
جاده ای از شعر و آهنگ,با شکو هی عاشقانه
سوی قلب ٍ تو روانه ,سوی قلب ٍ روانه
جاده ای از شعر و آهنگ,از دلی بی آشیانه
من برای دیدن ٍ تو , فاصله ها را شکستم
در برویم بستی اما , در بروی تو نبستم
از غم و رنج ٍ فراوان , شعر پاییزی من سوخت
بغض بارانی من مُرد,آتشی بر قلبم افروخت
اگه با من هم صدا شی,خط به خط در این ترانه
جاده ای از شعر و آهنگ,با شکو هی عاشقانه
سوی قلب ٍ تو روانه ,سوی قلب ٍ روانه
جاده ای از شعر و آهنگ,از دلی بی آشیانه
شاعر باران زده
ای شاعر ٍ باران زده کشتی ٍ تو طوفان زده
سیل بلا و حادثه بر قلب ٍ تو آسان زده
ای شعر ٍ تو جنس ٍ بلور هر واژه ات رنگ ٍ غرور
در سرزمین ٍ سایه ها فانوسک ٍ دریای نور
ای ساکن ٍ دریای عشق تن تشنه در صحرای عشق
از جمع مشتاقان ٍ عشق تک مانده در دنیای عشق
باید بمونی تشنه تا روز طلوع ٍ اطلسی
روز غروب ٍ بی کسی توو کوچه ی دلواپسی
باید بمونی تشنه تا فوت غم و مرگ کویر
باریدن باران عشق روی تن گل های پیر
منتظر نقدهاتون می مونم
یا علی
خشتٍ من از خاکٍ تنت ریشه و ساقه و تنم
وارثٍ میراثٍ وطن خود منم خود منم
ای دُر پاکٍ بی نظیر مامن اجدادی من
ای گنجٍ نایاب کهن ارثٍ خدادادی من
دشتٍ شقاقای پیر غرقه به خونٍ پیرهنت
قرمز رنگٍ رود تو خنجرٍ دوست ,روی تنت
غرق گلای لاله ای ای وطنٍ خونی من
برای آزادی نو دوباره فریاد بزن
دوباره فریاد بزن که شب روانه می شود
شعار آزادی ما همین ترانه می شود
قطره ی گم شده
عطرٍ گلٍ اقاقیا عطر ٍ گلٍ یاسمنی
تبلور عاطفه ای بلور احساس منی
زمزمه ی ترانه هام روح تنٍ خاطره ای
برای پروازٍ دلم اُفق اُفق پنجره ای
باز کن این پنجره را امید و روشنی بیار
بروی سفره ی دلت بذر وفاداری بکار
بگو که با من میمونی منی که مست عطرتم
منی که از تو زنده ام مرده ی زهر قهرتم
دستای گرمتو بزار تو دستٍ یخ بسته ی من
بال و پرت رو وا بکن رسیده وقت پریدن
باید بریم از این قفس رهاتر از دنیا باشیم
ما قطره ی گم شده ایم باید تو دریاها باشیم
ای همه ٍ ترانه هام ,فدای نام ٍ پاک ٍتو
ریشه و ساقه و تنم , جون میگیرن ز خاک ٍتو
ای گل و گلخونه و باغ, جنگل و سبز و تازگی
آبی آسمون ز تو , تمام ٍ عشق و سادگی
بت کده ی فرشته ها,معبد هر جن و پری
طلایه دار ٍ عاشقا, توو همه ی گلا سری
بهانه ی شعرای من,خونه دلم از سفرت
ترانه خون ٍ غم شدم,از وقت ٍ راهی شدنت
یادم میاد وداع ما,وداع ٍ پاییز و بهار
نبرد بارون و سکوت, زیر درختای چنار
رفتی و با رفتن تو, پرنده از قفس پرید
حتی توی آسمونا , کسی پرنده رو ندید
با سلام خدمت دوستان عزیز
امیدوارم خوب و خوش باشید
یه سوال داشتم از دوستان قدیمی(رضا,حامد,الناز ,مجید عزیزم)که آیا من پیشرفتی
داشتم از قدیم تا حالا؟
آیا اصلا امیدی هست؟
موفق باشید
مخلص همه ی شما
حامد
