شعرهایم برای تو

tanin-tanha — Mon, 17 Sep 2007 19:57:42 GMT

سلام و بعد از مدت ها

قسمت

شب رسید و باز ستاره

میگه تنهایی دوباره

رو حریر خلوت تو

هیچکسی پا نمیزاره

مث سایه رو تن شب

پرسه می زنم به هر جا

میام اونجا که تو باشی

اگه حتی ته دریا

خیلی وقته پر کشیدی

از حصار غربت من

بی کسی و هجرت تو

شده انگار قسمت من

تویی که واسم عزیزی

با غم من آشنایی

تویی که از جنس خورشید

یا خود ستاره هایی

بیا همراه قدیمی

دل من تنگه هنوزم

تا رسیدن سپیده

چشم به راه تو می دوزم

دعام کنید دوستان

یا علی!!!!!!!!

شعله

tanin-tanha — Wed, 25 Jul 2007 19:35:58 GMT

من یه شمع نیمه سوخته

رو غبار لحظه ی پیر

شعله های آخرم سوخت

از حضور باد تقدیر

همه پروانه ها رفتن

تک و تنها موندم اینجا

پر زدم رو بغض جاده

جاده ای تا عمق رویا

من رسیدم آخر خط

کوچه ی بن بسته قلبم

توی زندگیم کسی نیست

از همه شد خسته قلبم

مث اون قطره که غرقه

توو هجوم موج بی رحم

مث رویای خیالی

توی حجم خالی وهم

مث اون پرنده ای که

گوشه ی قفس نشسته

یا مث ستاره ای که

توو شب یلدا شکسته

من رسیدم آخر خط

کوچه ی بن بسته قلبم

توی زندگیم کسی نیست

از همه شد خسته قلبم

قطره

tanin-tanha — Tue, 19 Jun 2007 10:04:41 GMT

قطره

من از تنهایی جاده

من از چشم تر بارون

من از دلتنگی گلبرگ

توو مهمون خونه ی زندون

از این بغض نفس برده

که با خون خیس و همرنگه

واست می خونم ای همبغض

دلم تنگه دلم تنگه

توو این شب غربت بی رحم

که رو عشق سایه میندازه

دوباره زنده کن از سر

منو با بوسه ای تازه

بزار توو این دم آخر

نگاهم با تو آشنا شه

بزار این قطره ی بی کس

حریق موج دریا شه

من

منم اون مسافرٍ پاییزی فصل خزون

منم اون ستاره ی غریب توو هفتا آسمون

منم اون ترانه خون ِ قصه های عاشقونه

منم اون پرسه زن مست تووی غربت شبونه

منم اون صدای خسته که توی حنجره مرده

منم اون بغض شکسته که به گریه سر سپرده

من یعنی رنج و تحمل من یعنی غصه و ماتم

من یعنی صدای هق هق من یعنی شکفتن غم

همه ی مصیبت ها رو توی زندگیم کشیدم

رنگ خوشبختی ُ یک روز توی زندگیم ندیدم

هی دویدم هی دویدم اما هرگز نرسیدم

آخرش تو فصل پاییز روی شاخه ها تکیدم

tanin-tanha — Fri, 27 Apr 2007 19:35:16 GMT

برگ تنها

روی سنگ قبر پاییز من یه برگ آس و پاسم

فصل سخت بی کسی ها شده تن پوش هراسم

در به در توو کوچه ی باد دنبال یه جون پناهم

مجرم و تبعیدی از نور اما خالی از گناهم

جرم من ترانه هامه که همه عطر تو دارن

سبز سبزی اما اینجا اسمتو سایه میزارن

تووی زندون دقایق پر پر گل شقایق

رنگ خونه دل ابرا میباره خون سر عاشق

روی سنگ قبر پاییز من به برگ بی نشونم

جون میدم توو چنگ ظلمت من می خوام زنده بمونم

ای درخت پیر محکم تکیه گاه آخرم باش

واسه من که برگ تنهام تو رفیق و یاورم باش

بزا توو آغوش سبزت من دوباره جون بگیرم

توو هجوم وحشی باد من بدون تو میمیرم

گریه

tanin-tanha — Thu, 12 Apr 2007 16:39:47 GMT

نمی دونم چرا حتی یک شب نیست که به یادش نباشم.

قبل از اینکه از این دنیا پر بکشه درست و حسابی نمی شناختمش.اما وقتی فهمیدم کی بوده

تازه دلم واسش عزا گرفت.احساس عجیبی نسبت بهش دارم.مثل یه پدر.وقتی به آهنگ هاش

گوش میدم می فهمم که ایرج جنتی عطایی درست گفته در موردش:

ای پرنده ی مهاجر ای پر از شهوت رفتن

بگذریم.چند وقت پیش یکی از دوستام سر کلاس بهم گفت :"تو خیلی می خندی.اصلا به عمرت

گریه کردی؟"

اما این دوست من نمی دونه همین آقایی که اینقد می خنده و بازی گوشی می کنه بعضی شبا

این قدر دلتنگه که می خواد زود تر این دنیا مسخره تموم شه.زیاد حرف زدم.ببخشید

گریه

گریه ی این ترانه ها پشت نقاب حنجره س

هق هق پاک ٍ آینه برام ظهور ٍ خاطره س

راه من و راه تو و جدایی و حکم ٍ سفر

مهتاب و عشق و دل ٍ من ضجه زدن تا به سحر

ذهمسفر ٍ ستاره ها توو کوچه های آسمون

پر میگیرن آرزوهام توو جاده های کهکشون

دنبال رد پای تو تا قله ی ابرا میرم

بارون و بیدار میکنم با قطره هاش در به درم

رو شونه ی درخت پیر با نم نم ٍ گلایه ها

پا میگیرم قد می کشم تووی هجوم سایه ها

جنگل ٍ سبز ٍعاطفه سایه ها رو پس میزنه

اشک من و پاک میکنه گلایه ها مو می شکنه

تو رو به من میرسونه به واژه ها نفس میده

یه آسمون بی دریغ به جای این قفس میده

اگه نوشته هام غلط املایی داشت ببخشید!!!!!!!

یا علی

حس غریب

tanin-tanha — Wed, 28 Mar 2007 21:14:29 GMT

این ترانه رو شب چهارشنبه زیر بارون بی اختیار نوشتم.

حس غریب

نمی دونی که چه حسی دارم امشب توو خیابون

غربت ترانه ها و واژه های خیس ٍ بارون

چشمای من شده پنهون زیر اشکٍ چشم ٍ ابرا

هی می گن گریه نکن تو آخه نیستی خیلی تنها

تو یه حسی حس بارون مژده ی فصل بهاری

تو با دست آسمونا تووی خاک شادی میزاری

دل من خیلی گرفته من و راه بده به خونت

دست بکش روی سر من سرم و بزار رو شونت

تو ازم جدا نمیشی تو می مونی تا که هستم

اما نیستی که ببینی زیر بارونا شکستم

پر بغض جمعه های ناگزیر و بی صدام

خیلی خسته م باورم کن دنیا زندونه برام

توی کور راه چشمام عطر بارون بوی سیبی

واسه عاشقونه موندن تو همون حس غریبی

چاره ای جز این ندارم آخه خون شدی توو رگهام

میمیرم اگه نباشی بی تو من بد جوری تنهام

بی تو من بد جوری تنهام

سیاوش پور شیر محمد

رضا صادقی

میلاد من

tanin-tanha — Sun, 18 Mar 2007 17:48:59 GMT

سلام.

امشب عجب شب عجیبیه.

شب تولد من.نمیدونم خجسته هست یا نه.قضاوت با کسایی که منو میشناسن.

نمی دونم چی بگم.حس غریبی دارم.یه سال گذشت.یه سال به مرگم نزدیک شدم.

یه سال دیگه تموم شد.همینطور فرصت ها هست که داره از دست میره.نمی دونم

سال دیگه واسه من چه اتفاقی میافته؟؟اصلا زنده هستم یا نه که بخوام وبلاگم رو

آپ کنم.می تونم بگم بهترین اتفاق سال گذشته واسه من ورودم به دنیای شعر بود

و بدترین خاطره واسه من از دست دادن مادر بزرگم بود که با رفتنش شیرازه ی فامیل

از هم پاشید.(نمی دونم جمله ی من از نظر ادبی درست بود یا نه.به بزرگواری خودتون

ببخشید.)

رسم که آدم شب تولد از کسایی که دوسش دارن هدیه بگیره.ولی من نمی دونم کسی

که منو دوست داره هدیه واسه من چی میاره.فقط امیدوارم جدایی نباشه.چون خیلی

آزارش دادم.

برای روز میلادم اگر تو به فکر هدیه ای ارزنده هستی

منو با خود ببر تا اوج خواستن بگو با من که با من زنده هستی

که من بی تو نه آغازم نه پایان تویی آغاز روز بودن من

نزار پایان این احساس شیرین بشه بی تو غم فرسودن من (همایون هوشیار نژاد)

این ترانه رو هم به خودش تقدیم می کنم که می دونم میاد و می خونه:

غزل طلا

بغض و بهانه ی من و واژه ی عاشقونه کن

پرنده باش و پر بگیر توو شعرم آشیونه کن

سرود ٍ پرواز و بخون توو فصل ٍ اعدام ٍ وفا

خط ٍ سکوت و خط بزن فریاد بزن : خدا خدا

بسه دیگه دلواپسی نگاه ٍ پشت ٍ پنجره

هزار هزار دل ٍ غریب به راه ٍ من منتظره

از سبد ٍ ستاره ها اسبت و زین کن و بیا

بیا توو شعر ٍ من بشین قافیه شو غزل طلا

اما یادت باشه نگام به راه ٍ تو منتظره

تا آخر دنیای پست تا مرگ ٍ نبض ٍ حنجره

نشسته پشت پنجره نشسته پشت پنجره

خوب می دونم خیلی ضعیف بود. به بزرگواری خودتون ببخشید.

می دونم زیاد حرف زدم.اما حرف آخر:

نازک آرای تن ساقه گلی

که به جانش کٍشتم.

و به جان دادمش آب

ای دریغا به برم میشکند.(نیما)

التماس دعا.یا علی

سد

tanin-tanha — Fri, 23 Feb 2007 09:58:15 GMT

"سد"

درغروبی تلخ و غمناک وقتی که ستاره مرده

وقتی که آفتٍ و حشی میوه ی امید و خورده

آسمون با دست نمناک تووی طرحٍ ٍ خیس ٍ چشمام

نقاشی می کنه ابر و زیر ٍ آوار ٍ نفس هام

می زنه بارون به قلبٍ تن ٍ لحظه های غمگین

خشکی ی دقیقه ها مو می کنه آبی و رنگین

غرق ٍ موج ٍ سردٍ غمهام یخ زده امید تو دستام

منو از ماتم رها کن منی که افتاده از پام

از ستاره تا ستاره گریه کردم گریه کردم

از سپیده تا سیاهی دنبال عشقت می گردم

منو دریاب منو دریاب من خسته از غم و خواب

من خسته از حضور این همه تکرار مهتاب

منو دریاب منو دریاب از حصار گنگ مرداب

خیلی دلتنگم برای روشن ٍ ظهور ٍ آفتاب

تو چشام اشک بلوره نقشی از گریه ی دوره

خیلی وقتی که ترانه زیر خاک تنگ گوره

ای تو آخرین امیده مردم و عاشق و دل پاک

ای گل ستاره سوخته روی خشت خشک این خاک

ای تو سد محکم من تو هجوم باد و سیلاب

کمکم کن کمکم کن منو دریاب منو دریاب

tanin-tanha — Fri, 09 Feb 2007 13:41:18 GMT

بغض بارون زده ی من ٬ قد بکش تو اشک پاییز
چکه کن رو واژه ی من ٬ توی این شعر غم انگیز

با ستاره هم صدا شو ! از شب وحشی جدا شو
خط بکش روی سیاهی ٬ تو یه فریاد رها شو

دل رو از غصه سوا کن٬ نزا توو غربت بمیره
بزا توو آغوش هق هق ٬ گریه رو از سر بگیره

دیگه کار من تمومه ! گریه هم دوای غم نیست
جون میدم تو تپش شب ٬ آخه چاره ای واسم نیست

بغض من همنفسم باش ! ناجی غروب من باش
من و از ترانه پر کن ! مرحم زخمای تن باش

بغض بارون زده ی من ! هدیه کن ابر و به چشمام
تا به دشت غم ببارم ! تا بدونن که چه تنهام

من در این کار از ترانه ی طلوع خانم ترانه مکرم خیلی تاثیر گرفتم

tanin-tanha — Thu, 25 Jan 2007 19:35:47 GMT

توی قاب خیس این پنجره ها

عکسی از جمعه ی غمگین می بینم

چه سیاهه به تنش رخت عزا

تو چشاش ابرای سنگین می بینم

داره از ابر سیاه خون می چکه

جمعه ها خون جای بارون می چکه

""شهیار""

سلام

هیچ وقت دوست ندارم محرم بیاد. نمی دونم علتش چیه؟؟.مخصوصا روز عاشورا.شاید شما هم اینو حس کرده باشید.

آدم روز عاشورا آروم و قرار نداره.فکر می کنه باید یه کاری بکنه.اما چه کاری ؟؟ نمی دونم.

این ترانه رو به کسی تقدیم می کنم که تو همین شب ها منو زنده کرد.به من زندگی داد.

می دونم اصلا این واژه ها لیاقت ندارند.اما تنها کاری که از دستم میاد.

امیدوارم ترانه رو از من نگیره.

روح سبز

من از تو آغاز شدم ترانه پرداز شدم

توی سکوت شاعرا من غزل آواز شدم

بی تو نفس بریده ام ساکن شهر سایه ها

زخمی ترین زخمی عشق غروب تلخ قصه ها

اما طلوع تازه ای به این طلسم شیشه ای

من وهم تاریک جنون تو روح سبز بیشه ای

ای روح سبز آینه پر کن منو از سادگی

این غم نشین بی کسو ببر به قصر عاشقی

غزل ترین صدای من تو لحظه های نا گزیر

تو رو به واژه ها قسم ترانه رو ازم نگیر

التماس دعا